این عکسها تقدیم به شما

وقتی شب چشمان تو فردا شدنی نیست

بر حسرت من روزنه ای وا شدنی نیست

خاکستر لب تو بر آینه یعنی

 کابوس من سوخته رویا شدنی نیست

چند این شب و در غنچگی خویش خزیدن

 فردای تو ای زخم شکوفا شدنی نیست 

طوفان شدنی نیست نفسهای تو ای برگ

 ای برکه تپش های تو دریا شدنی نیست 

تقدیر مه آلود من این گمشده ی دور

 با پت پت فانوس تو پیدا شدنی نیست 

در دفتری از هیچ که با باد ورق خورد

 من چیستم ؟ آن وازه که معنا شدنی نیست 

با من عطش ساحل لبریخته می گفت

 سر شار شو از خویش که دریا شدنی نیست 

چون کوچه ی بن بست به خود ختم شدم باز

آه این گره کور چرا وا شدنی نیست؟؟؟ 

آه این گره کور چرا وا شدنی نیست؟؟؟؟؟