ای که بی تو دل من خانه ی تنهایی هاست

 بی تو دل من غمگین است

 مثل نقاشی بر صفحه ی آب

                           سست مانند حباب

                                              بی تو حتی

                                                    وزش خوب بهار

                                                   سوز سرمای زمستان دارد

                        بی تو تعبیر ندارد خوابم  

بی تو تفسیر ندارد

 غزل دوستی ام غزل دوستی ام

قصه کوتاه کنم :

 بی تو ای خوبترین

 بی تو هر لحظه ی من

                                             88888

صوفی زره عشق صفا باید کرد

عهد ی که نموده ای وفا باید کرد

تا خویشتنی به وصل جانان نرسی

خودرا به ره دوست فنا باید کرد

 88888

(هوالمحبوب)

بغض منو گریه های بی حد     بغض منو دردهای ممتد

بغض منو درد ها ی تاریک      بغض منو دورهای نزدیک

دلواپس کوچه های دردم        خوب است پی کسی بگردم

دلواپس شانه های زخمی       اندوه ترانه های زخمی

دلواپس قوم سربدارم            هر چند خودم سری ندارم

از جزرو مد جنون بگو دل         از مردم غرق خون بگو دل

من غرق جنون آشکارم           می بخشی اگر غزل ندارم

ای قبله ی مردم شکسته         ای حرمت دست پینه بسته

اینجادل من چه دسته تنهاست   دلواپس اضطراب فرداست

زخم است که برتن اهالی ست  غوغای جنون در این حوالیست

درگیر تب و جنون خویشم        من چند قدم ز درد پیشم

ای مظهر عشقهای عالی            ای درد نویس این حوالی

بگذار ز درد و داغ گویم            از وحشت هر چه باغ گویم

یک جرعه زلال می فروشی؟       یک بسته خیال می فروشی؟

محتاج زلال چشمهاتم             درگیرخیال چشمهاتم

محتاج نگاه عاشقانه               یک لحظه نگاه بی بهانه

ای اوج خیالهای این دل           ای محرم رازهای این دل

سخت است صبورباشم اینجا    از پیش تو دور باشم اینجا

فکر دل زخم خورده ام باش!    فکر منه دل سپرده هم باش!

من جاده به جاده در کمینم     تا رد شوی و توررا ببینم

"ای کاش تو هم مرا ببینی     یک لحظه کنار دل نشینی"

شاید دل تو بسوزد آری         ثابت بکنی بزرگواری

پرونده ی عشق بسته شدآه

                آیینه ی دل شکسته شد آه..................

حالا که عادتم دادی به غصه های شاعری

زیره قرارت زدی و میگی دلت می خواد بری

حالا که دیگه دلو نمی دمش دست کسی

می خوای بری یه جا دیگه به آرزوهات برسی

حالاکه من تنها شدم با عطر اون بوته ی یاس

از جون چشمام چی می خوای دوست دارم یا التماس؟

حالا که من به خاطرت غیر سفرهامو زدم

تو تازه یادت افتاده که حیفی چون خیلی بدم

حالا که لحظه های من به خاطرت هدر شدن

بهونه های رفتن و می ذاریشون تقصیر من؟

حالا که از راه رسیده یکی با چشمای درشت

بگو کی بود بهم می گفت چشمای نازت منو کشت؟

حالا که پاییزم می خواد بشینه پشت پنجره

بهتره هرکی نمی خواد بمونه خیلی زود بره

حالا که فال حافظم نکرده دیگه معجزه

بهتره بازنده بشه دلم تو این مبارزه

حالا که شرجیه هوا تو آسمون سرنوشت

حالا که دیگه نی شه با هم دیگه بریم بهشت

حالا که ثابت شده تو نموندی پای وعده ها

برو منم می گذرم از کرده و نکرده ها

اما بدون اگه یه روز خوردی به یک صخره ی سرد

هر کاری دوست داری بکن ولی.....

ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم

واسه تو یه عمر اسیر تو کنج میخونه بودیم

ماکه رفتیم ولی خوب موندی سر قول و قرار

خوب رها کردی دسامو توی اول بهار

ماکه رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود

دل ما لایق اینکه بندازیش زمین نبود

ما که رفتیم ولی چشم تو عجب نگاهی داشت

جمله های پر عشق تو چه وعده هایی داشت

ماکه رفتیم ولیکن قدرتو دونسته بودیم

بیشترم خواسته بودیم ولی نتونسته بودیم

ماکه رفتیم توبرو دنبال طالع خودت

ببینم سال دیگه کی میاد تولدت ؟

ماکه رفتیم دل ندیم دیگه به عشق کاغذی

لااقل می اومدی پیشم واسه خداحافظی

ü                        کاش یارب آشنایی ها نبود

ü                        یا که دنبالش   جدایی ها نبود

ü                        یا که او با من   نمی شد آشنـا

ü                        یا مرا  از او   نمی کردی جد ا

ü       

**********************

خبر خبر یکی اومد که هر چی قلبه میبره

آهای آهای دیونه ها اون از ما دیونه تره

میون شهر بی صدا یک تنه غوغا میکنه

هزارتاچشم هاج و واج اونو تماشا میکنه

نه عاشقی سرش میشه نه گریه و نه التماس

دوره ی عاقلا گذشت  نوبت ما دیونه هاس

طبق طبق ستاره تو حراج چشم  تارشه

حریر گیسو شو نگو که شب فقط یه تارشه

قطاط قطار خراج اگه به شهر اخمش ببری

یه خنده گیرت نمیاد که از حراجش بخری

شب از چشاش گذشته تا رنگ سیاهی بگیره

ماه توی برکه ی چشاش نشسته ماهی بگیره

هرچی کمون بوده هست ازروی ابروش میسازن

کمون که ابروش نمیشه "همینه جونو میبازن"

قدح قدح نگاهمو تو جام چشماش می ریزم

غزل غزل غرورمو به پای اسمش می ریزم

نفس نفس صدای من به وسعت قیامته

اگه به دادم نرسه قیامتم ندامته

                                                      قیامتم ندامته......

(با کلام پاکتون منو شاد کنید)

این شعر زیبا تقدیم به تموم عاشقا به همه ی اونایی که جز حرف عشق چیزی رولباشون و جز معشوق کسی تو قلبشون نیست.

شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد                   تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

عجب است اگر توانم که سفر کنم ز دست                  به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد

چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی              "تو صنم نمی گذاری که مرا نماز باشد"

منو باور بکنه نره تنهام نذاره

کاش یکی پیدا میشد دل و دریا بزنه 

توی رویاهای من نقش زیبا بزنه

اگه اون گمشده از راه برسه  کوچمون بویه بهارو می گیره

همه ی قناریها کل میزنن همه جا رو بوی عطرش میگیره